У 1517 годзе ўбачыла свет першая беларуская друкаваная кніга – наш зямляк Францыск Скарына выдаў “Псалтыр”. У прадмове ён напісаў, што выдаў кнігу на роднай мове “найперш для ўшанавання і хвалы Бога ў Тройцы адзінага і прачыстай Маці Яго Марыі… а таксама для карысці паспалітага люду і асабліва з тае прычыны, што мяне літасцівы Бог з гэтае мовы на свет пусціў...”

Францыск Скарына сцвярджаў, што ў Бібліі – пачатак і канец усёй існуючай мудрасці, бо толькі праз яе можна спасцігнуць Бога-ўсетрымальніка.

Да 500-годдзя выдання першай беларускай Бібліі прымеркаваны наш праект – ШТОДЗЁННЫЯ разважанні над Божым Словам! Аўтарамі разважанняў з’яўляюцца браты і айцы марыяне з усяго свету.

На нашым сайце разважанні змешчаны ў новым разделе “КАМЕНТАРЫ на кожны дзень”. Таксама знайсці разважанні можна ў прылажэнні “Малітоўнік” у раздзеле Чытанні дня > Каментарыі.



11 звычайны тыдзень, 18 чэрвеня, панядзелак

Не дазваляй сябе баламуціць, будзь адважны – чуем часам парады, калі апынемся пад чыімсьці націскам, калі хтосьці нас атакуе. Ёсць у сапсаванай першародным грахом прыродзе чалавека штосьці такое, што калі нас крыўдзяць, мы гатовы той самай мерай мерай адмерыць гэтаму чалавеку. Існаваў нават старазапаветны закон помсты: «Вока за вока, зуб за зуб». Калі дзіця б’е свайго равесніка, і мы запытаемся ў яго: «Чаму ты б’ешся?», – то можам пачуць адказ: «Бо ён першы пачаў». Датычыць гэта таксама крыўдных слоў, хлусні, крадзежаў і ўсякага зла, якое мы спазнаем ад іншага чалавека. Мы тады гатовыя адплаціць тым самым, часта з падвойнай сілай. А ці ж наш праціўнік становіцца потым лепшы? Хутчэй наадварот. Часцей за ўсё між намі паўстае сцяна, бывае нават на доўгія гады.

Вядомы для нашай эпохі мучанік благаслаўлёны Ежы Папялушка часта паўтараў і прымяняў у сваім жыцці словы Пана Езуса: «Зло дабром перамагаць!» Пан Езус сёння гаворыць мне нават штосьці большае: «Калі хто ўдарыць цябе па правай шчацэ тваёй, падстаў яму і другую». Па-чалавечы, здавалася б, што гэта паражэнне. Аднак Ён сам, наш Збаўца, не маючы ніякай віны, быў асуджаны як найгоршы злачынца і прыгавораны на поўную ганьбы крыжовую смерць. Ён не толькі прымае прыгавор, але і здзяйсняе найбольшую перамогу дабра над злом: пекла граху і сатаны.

Ці ў стане я прабачаць і не трымаць крыўды ў сваім сэрцы? Ці здольны я на штосьці большае ў даванні дабра тым, хто просіць? Ці становіцца Божае слова святлом на сцежцы майго жыцця?

Брат Ян Банькоўскі OFMCap, Польшча

11 звычайны тыдзень, 18 чэрвеня, панядзелак

Не дазваляй сябе баламуціць, будзь адважны – чуем часам парады, калі апынемся пад чыімсьці націскам, калі хтосьці нас атакуе. Ёсць у сапсаванай першародным грахом прыродзе чалавека штосьці такое, што калі нас крыўдзяць, мы гатовы той самай мерай мерай адмерыць гэтаму чалавеку. Існаваў нават старазапаветны закон помсты: «Вока за вока, зуб за зуб». Калі дзіця б’е свайго равесніка, і мы запытаемся ў яго: «Чаму ты б’ешся?», – то можам пачуць адказ: «Бо ён першы пачаў». Датычыць гэта таксама крыўдных слоў, хлусні, крадзежаў і ўсякага зла, якое мы спазнаем ад іншага чалавека. Мы тады гатовыя адплаціць тым самым, часта з падвойнай сілай. А ці ж наш праціўнік становіцца потым лепшы? Хутчэй наадварот. Часцей за ўсё між намі паўстае сцяна, бывае нават на доўгія гады.

Вядомы для нашай эпохі мучанік благаслаўлёны Ежы Папялушка часта паўтараў і прымяняў у сваім жыцці словы Пана Езуса: «Зло дабром перамагаць!» Пан Езус сёння гаворыць мне нават штосьці большае: «Калі хто ўдарыць цябе па правай шчацэ тваёй, падстаў яму і другую». Па-чалавечы, здавалася б, што гэта паражэнне. Аднак Ён сам, наш Збаўца, не маючы ніякай віны, быў асуджаны як найгоршы злачынца і прыгавораны на поўную ганьбы крыжовую смерць. Ён не толькі прымае прыгавор, але і здзяйсняе найбольшую перамогу дабра над злом: пекла граху і сатаны.

Ці ў стане я прабачаць і не трымаць крыўды ў сваім сэрцы? Ці здольны я на штосьці большае ў даванні дабра тым, хто просіць? Ці становіцца Божае слова святлом на сцежцы майго жыцця?

Брат Ян Банькоўскі OFMCap, Польшча